Ramizi: Uashingtoni lajmeroi hapjen e ambasadave

“Koha Jone” vijon botimin e pjeses se trete te bisedes se Ramiz Alise me intelektualet, zhvilluar me 12 gusht 1990 ne Pallatin e Kongreseve. Ne kete pjese debati eshte perqendruar ne ceshtjen e informacionit dhe menyres se trajtimit te tij. Alia debaton me Sali Berishen, Luan Omarin dhe Dritero Agollin, duke permendur hapjen e ambasadave me 2 korrik 1990, si dhe trazirat ne Shkoder e Kavaje gjate te njejtit vit. Presidenti i vendit dhe drejtues i Partise Punes, Ramiz Alia, deklaron gjate bisedes se lajmi per hapjen e ambasadave te huaja ne Tiranes eshte transmetuar me pare nga “Zeri i Amerikes” ne Uashington.

(vijon nga numri i kaluar)

Bashkebisedues: “Shoku Ramiz, ne jemi te vonuar, ketu kemi qene. Po bejme ne Tirane te gjitha takimet, neper rajonet me te gjithe sekretaret e partise dhe me njerez. Ku godet armiku? Cfare parullash ka armiku? Cfare ka perhapur? Cila eshte e verteta dhe cila s’eshte e verteta? Mund te thuash edhe keshtu.

Ramiz Alia: “Pavaresisht thelbit, ti ke te drejte. Domethene, ceshtja e informacionit eshte nje nga pikat tona te dobeta. Kete informacion nuk e gjen dot as ne shtyp tek neve. Edhe si parti, informacioni eshte i cunguar. (I drejtohet nje bashkebiseduesi) Sikur deshe te nderhysh per dicka?!”.

Bashkebiseduesi: “Une kam kete propozim, qe sekretaret e organizatave baze qe kane mend ne koke...”.

Ramiz Alia: “Po per ate po flasim, se per ata qe nuk kane mend ne koke eshte e kote te harxhosh fryme”.

Bashkebiseduesi: “...gjerat qe mendojne, qe nuk mund te jene ashtu, absolutisht ata menjehere te mbledhin kolektivin e tyre te vogel, prej komunistesh. Ja cfare parulle po thuhen ketu te ne...”.

(Nje bashkebisedues nderhyn)

Bashkebiseduesi: “Une e them shpesh kete gje, sekretaret e partise edhe ndonje pergjegjes reparti nuk e ben, se nuk i kundervihet dot opinionit edhe ai te kerkon rrugen, bazen materiale, pse nuk me jep fuqi punetore. Ai thote, me mire te terhiqem sesa te perplasem me kolektivin. Por, kur te mblidhesh per kete gje duhet te pergatitesh t’i thuash edhe keto probleme te tjera. Pse s’na erdhi lenda djegese? Pse s’na erdhi kjo? Pse nuk na shtove rrogen? Pse ai tjetri e mbajti kete? Pse e nderrove kategorine e punes? Jane disa momente qe une mendoj qe duhet me te dyja anet te punojme, edhe me pergatitjen e kuadrit kur vete te njerezit dhe nje informacion me te sakte duhet me dhene. Edhe nje moment tjeter qe quhet gabim nga njerezit eshte qe pse u dha urdhri qe te hapen dyert e ambasadave? Pse u be nje gje e tille? Megjithese erdhi lajmi, dihej lajmi qe me 27 do te hapen ambasadat dhe u dynden njerezit nga Vlora e andej kendoja, si qysh tek”.

Ramiz Alia: “Kush e hapi kete lajm?”

Bashkebiseduesi: “Kjo pra eshte. Armiku! Nga Vlora erdhen njerezit, nga Shkodra”.

Ramiz Alia: “Jo, jo, jo. Kete e tha “Zeri Amerikes”. Pse beni sikur s’e dini?”.

Nje tjeter bashkebisedues: “Nga ‘Zeri Amerikes’ qarkullojne shume nga keto gjera. Po pikerisht, tani, ketu eshte problemi. Nuk e hapi njeri, e hapi ‘Zeri Amerikes’ dhe Titogradi, qe thane, me 27 hapen ambasadat. E kupton?”

Bashkebiseduesi: “Po mire nje pergenjeshtrim, shtypi jone, radioja jone!”

Ramiz Alia: “Si te pergenjeshtrojme ne? Te themi qe nuk jane te hapura ambasadat? Po ambasadat te hapura jane. Me fal qe po bej keshtu”.

Bashkebiseduesi: “Jo, keshtu eshte me mire”.

Ramiz Alia: “Po t’i perballojme problemet, sepse, nese ne do te vihemi ne pozita pasive, eshte teper e rrezikshme. Po u vume ne ne pozita pasive, do te thote qe ne te vihemi ne poziten e zjarrfikesit. Domethene, ku bie zjarr te cojme makinen per te shuar zjarrin. Eshte e pamundur kjo. Madje, armiku kete do te donte. Te na coje neve te shuajme zjarrin. Tani, parulla te tilla, pse hapen... Une prandaj thashe, ka nje veshtiresi ne kete lufte, prandaj duhet te ngrihet nje cike me lart vigjilenca e njerezve. Nuk behet me lufta nga udheheqja. Tani, ate nivel ideologjik dhe politik qe kerkohej nga nivelet e larta, kerkohet ai nivel ideologjik nga njerezit e thjeshte. Pra, duhet te hyje ne valle secili, pasi ajo parulle nuk u degjua tek une, nuk erdhi tek une, por erdhi ne baze tek ju, atje duhet luftuar. Pse? Si erdhi? Mendojeni. Une per veten time e degjova nga te tjera burime. Si ta kundershtojme kete parulle? Mund te behet edhe ashtu sic thua ti. Do ngritur nje cike vigjilenca e njerezve, jo ne ate kuptimin vulgar te fjales, por duhet te kene te qarte njerezit qe armiku po kerkon te na vere ne ne shqetesim. Po kerkon neve te na veje ne defensiv. Ketu eshte problemi. Ketu pervecse nje intensifikimi te punes, une jam dakord me kuptimin e informacionit, se ka shume gjera qe jane mungese e informacionit tone. Per shembull, edhe ne gazete jo te tera gjerat thuhen. Mire qe nuk po thuhen te tera, por edhe gjerat qe jane per t’u thene nuk po thuhen. Edhe qe mund te shtohet informacioni ne gazete, ne mjetet e propagandes, vecanerisht ate qe tha Dhimitri (Shuteriqi), partia duhet te beje shume, rinia duhet te beje. Po mua me shqeteson pasiviteti, ajo eshte me shqetesuesja. Me shqetesuesja eshte ajo qe kalon vesh me vesh, e degjove. Keshtu, keshtu, tha dhe po transmetojne njerezit tane, e komentohen pastaj. Komentet shumefishohen, shtohen nga xhepi pastaj”.

(Flet nje bashkebisedues ne salle, nuk arrihet te degjohet mire)

Ramiz Alia: Ne thelb ti ke te drejte, ne kuptimin qe duhet medoemos, informacioni te jete me i gjalle, me i shkathet dhe qe duhet menduar per kete ceshtje”.

Sali Berisha: Me fal shoku Ramiz. Para se gjithash, une mendoj se informacioni duhet te jete i vertete. Ja une po jap nje shembull: U dha komunikata per ngjarjet e 2 korrikut. Plagosje te lehta”.

Ramiz Alia: “Si?”

Sali Berisha: “Pati plagosje te lehta”.

Ramiz Alia: “Po!”

Sali Berisha: “Gjejme 16-vjecarin qe ishte duke vdekur ne spitalin nr.2 dhe qe, sic dihet, vdiq! I bente roje nja dy dite rresht ambasada gjermane. Tashti thuaj sa te duash ti atij personelit tim qe pati plagosje te lehta. Qe ketu, keto fakte, jane 6 mije veta ....”

Ramiz Alia: “Po mire, me fal, me fal. Dale ti. Prit. Kush ishte ai qe u plagos rende? Jo, jo po dale. Meqe po e thua ti, na e thuaj ti, na u pergjigj ti? Kush ishte ai qe u plagos rende?”

Sali Berisha: “Nje nga ata...”.

Ramiz Alia: “Ku u plagos?”.

Sali Berisha: “Nuk e di!”

Ramiz Alia: “Epo kur s’e di, si e thua ti? Ti po na dezinformon ne tani”.

Sali Berisha: “Pse?”

Ramiz Alia: “Po ja se s’po na e thua! Na e thuaj! Ti thua... Jo, jo Sali... Ti po ngrihesh me nje teze te drejte qe informacioni duhet te jete i drejte. Keshtu? Bukur. Atehere beje edhe ti te drejte. Ti me thua qe ky djale ishte keshtu, dakord jam me ty. E para e punes, ai djale nuk ju erdhi ate dite ne spital, se e di kete ceshtje mire. Ai djale u plagos kur hyri makina me vrull. Hodhi... domethene, cau murin e ambasades nje makine dhe nje polic i qelloi. Bukur. Qarte. Po ai djale ka ndenjur tri dite ne Ambasaden Gjermane dhe pas tri ditesh ka ardhur ne spital. Keshtu eshte historia. Kur u dha komunikata, ai djale ishte brenda ne ambasade. Jam dakord me ty ne parim qe duhet t’i bejme te sakta dhe ne qofte se do saktesi t’i themi sakte gjerat”.

Dhimiter Shuteriqi: “Ketu ka nje gje shoku Ramiz. Ketu ka nje te mete per mua, konsekuence ne informacion. Domethene, kete ngjarje, spitali, nuk e njeh keshtu. Jo, doktori nuk e ka njohur keshtu edhe une keshtu e kam degjuar. Me falni! Neve nese ngjau ndryshe dhe krijoi nje dezinformacion te ketille, duhet te ishim neve konsekuent ose drejt, pernjeheresh te pergjigjeshim me informacionin tone, me vone se komunikata u dha, me vone se u dha dezinformimi, me vone vajti djali atje. Menjehere te ishim pergjigjur!”

Sali Berisha: “Une jam ne spitalin numer 1, po Veliu qe punon aty, djali thote qe ka ardhur menjehere”.

Ramiz Alia: “Kur menjehere pra? Ka ardhur me daten 4 korrik. Ngjarja ka ndodhur me 2 korrik. Ai djale ka hyre atje, ne ambasaden gjermane ne ate kohe, me 2 korrik. E mbajten gjermanet dhe kerkuan autorizim qe ta dergonin ne spital se eshte shume semure etj., etj. Ne fillim kerkuan te vinte aeroplani i tyre me mjek e gjera te tilla. Dakord, eshte e qarte. Vetem ka nje gje, tani ky informacion, ai shoku atje thote, pse nuk u botua? Cfare te botohej? Si te botohej? Ne kete ceshtje ka nje gje, ne pushuam direkt nga puna drejtorin e policise, ai qe qelloi. Kete e keni marre vesh besoj?! Apo jo?!”

Pergjigje nga salla: “Jo, jo, shume veta nuk e dine”.

Ramiz Alia: “Jo, jo, jo. Nese do ndokush ta thote ne pazar kete, nuk pranohet. Zevendesministri i brendshem u pushua, dy zevendesministrat u pushuan. Tani thashethemet jane edhe majtas, edhe djathtas. Po mire, o vellezer, shiko, dakord jam me ju. Vetem ju lutem, nje gje te keni parasysh, shqetesimi mbi informacionin eshte i drejte. Por, shembujt qe merrni juve nuk jane shume, si te thuash, nuk jane shume simpatik, po i quaj keshtu. Domethene, shqetesimi i shokut atje eshte se pse nuk u tha qe nje njeri qe hyri ne ambasade u plagos. Cfare te benim ne? Hero ta benim kete njeri qe po hyn ne ambasade dhe po arratiset? Cfare kerkon me teper? Ne deklaruam qe eshte plagosur, pike! Cfare t’i themi me teper? Ngushellime t’i them familjes se tij dhe atij djalit vete? Kete kerkojme ne? Kjo nuk eshte korrekte. Opinioni keto gjera kerkon, keto gjera i vlon. Po pse nuk me thote anen e kundert? Pse nuk me thote te kunderten? Se ajo makine sulmon policin. E kupton? Gjermani vete qe ishte vajti i ra policit me hekur kokes. Kete e di ti?! Apo nuk e di ti, prit ta them une atehere. Jo, jo, prit. Gjermani hyri, i ra policit kokes dhe i mori revolen. Revolen erdhi dhe e dorezoi i ngarkuari me pune i Gjermanise ne Ministrine e Jashtme te nesermen. Por, tha: Polici hyri ne territorin e ambasades! Tani, cfare t’i bej une kesaj ne gazete? T’i qaj hallin atij djalit? E kam ketu ceshtjen, nga nje pikepamje duhet pasur kujdes. Domethene, ne nuk duhet absolutisht te mbyllemi me informacionin tone. Une thashe dhe u them, qe eshte nje nga dobesite tona. Dikush tha se ndodhi nje aksident ne rruge, pse nuk japim. Nuk japim ne! Dakord jam une. Eshte gabim, ne nuk japim. Ne kemi shume gjera qe nuk japim informacion. Duhet te them une qe duhet te jepni per thatesiren, se del ai bukuroshi dhe thote: kaq kilovat/ore edhe nuk thote qe ne po importojme! Po marrim kredi, ja kete energji qe po marrim sot ne, ¼ eshte kredi. Ja, ketu! E dini kete apo s’e dini?! Edhe ai nuk e thote hic. Pra, as kete informacion s’ia jep publikut. Dua te them qe pika e dobet e jona eshte informacioni me siguri. Por, une mendoj qe revolta nuk duhet te jete ne keto lloj informacionesh qe po i shqeteson disa njerez. Nuk eshte ky shqetesimi qe duhet te kemi. Ky shqetesim sikur i ben jehone disa gjerave jo shume... Domethene keto prekin masen, po i prekin ne nje rruge te gabuar. Cfare t’i them une marshalla ketyre qe u futen ne ambasada? Jo, jo,jo ti thua ne asnje menyre, por une e kam me te shkruar, qe me thuhet qe ky ka pas te drejte qe eshte fut. E kam te shkruar zyrtarisht. E kam ne leter”.

Luan Omari: “Ne rregull, nuk u pretenduaka qe shtypi te shkruaje dicka, por nje informacion qe mund te jepet mbase ne parti. Sepse ne parti...”

Ramiz Alia: “O Luan me fal, me perpara kush me tha ketu qe ka pasur budallenj qe kane folur kunder Kryelartit, sekretari i partise. Ajo eshte gomarllek. Ai nuk eshte informacion, eshte dezinformacion, ka edhe te atilla”.

Luan Omari: “Ky informacion t’i jepet njerezve, jo vetem ne shtyp...”

Ramiz Alia: “Kjo gje nuk mund te behet ne forma te tjera. Jam dakord qe keto informacione mund te behen, por jo vetem keto. Ka shume informacione te tjera qe... Po ju them nje gje konkrete. Po me thoshte diten e merkure, ose te marten, shoku Reiz Malile, qe jane bere 2000 pasaporta, greket nuk japin viza. Madje jo vetem kaq, por myslimaneve u thone: Ikni juve, se nuk ka viza. Kane kaluar pese dite, pse nuk i nxjerrin ne gazete?! Vere ne gazete”.

Bashkebisedues: “Kurse dje ka dorezuar pasaporten ne ministri dhe i ka thene ministria qe keto jane pasaporta qytetaresh...”

Ramiz Alia: “Domethene, e kam ketu kete une, por po shkoj ne rrugen tuaj. Per gjera te tilla duhen dhene informacione dhe ne jemi deficit ne kete fushe. Deficit, jo vetem ne kuptimin, si te thuash, te praktikes aktuale, por jemi deficit ne stilin dhe metoden tone te pergjithshme. Tani, ju keni te drejte te bene keto verejtje qe po beni per informacionin. Nese une do te futesha ne nje muhabet tjeter, do te zija gafil shume nga ju. C’informacion kemi ne, cfare do te beje Teatri gjate ketij viti?! C’informacion kemi?! Cfare do te beje Teatri i Operes gjate ketij viti? C’informacion kemi neve se do c’do te behet ne fushen e kinematografise? C’do te behet ne urbanistike? Domethene, eshte nje semundje e pergjithshme, nje defekt i pergjithshem ceshtja e informacionit. Sigurisht informacioni politik eshte me i rrezikshem se ka kete te thashethemeve, ndersa te tjerat se opinioni nuk vihet mire ne dijeni. Por, ky eshte nje defekt i joni, duhet ta ndreqim, jam dakord me ju, nuk kam ndonje ashtu...”

Sali Berisha: “Shoku Ramiz, dy informacionet jane: i joni qe duhet te jete kompletiv me informacionin e armikut. Ne qofte se s’japim ne, informacionet duke filluar qe nga vete Komiteti Qendror, po i japin radiot e huaja”.

Ramiz Alia: “Jo s’eshte e vertete. Ne qofte se ti u beson ate qe thote radio e huaj eshte puna jote. Kjo nuk eshte e vertete”.

Sali Berisha: “Po e dezinformojne informacionin”.

Ramiz Alia: “Po nuk eshte e vertete!”

Sali Berisha: “Jo, me fal shoku Ramiz, ata jo se po japin informacion te pavertete, prandaj shtova tezen per vertetesine e informacionit. Se ketu ne kete kompeticion fiton informacioni i sakte dhe i vertete. Prandaj edhe ne duhet te jemi shume vigjilent”.

Ramiz Alia: “Dale, dale. E para, nuk eshte e goditur fjala kompeticion, nuk bejme ndonje gare per informacion. E dyta, per sa i perket Komitetit Qendror, Komiteti Qendror i Partise u mblodh ne date ‘x’ dhe ne darke, jo te nesermen, por ne darke u dha njoftimi edhe u dha fjalimi qe mbajta une ne Plenumin e Komitetit Qendror per arsimin. Te nesermen u diskutuan probleme te tjera dhe u dha materiali per Plenumin. Prandaj, nuk pati asnje kompeticion dhe nuk pati ... Po per cfare e kishe fjalen?”

Sali Berisha: “Une e kisha fjalen per informacionin si informacion shoku Ramiz. Po jap nje shembull tjeter. Per ngjarjet e Kavajes. Asnje fjale nuk eshte thene per kete gje, une e konceptoj qe ne duhet te informohemi. Ne nuk dime asgje, vetem cfare kemi marre vesh rrugeve”.

Ramiz Alia: “E drejte eshte”.

Sali Berisha: “As per ngjarjet e Shkodres. E konceptoj qe duhet te informohemi”.

Ramiz Alia: “Ne Shkoder nuk ka ndodhur gje, me perjashtim te atyre te janarit. Ne qofte se do te dish ti...”

Sali Berisha: “Po, per janarin e kam fjalen, per janarin”.

Ramiz Alia: “Ah, per janarin! Po per janarin nuk ka ndodhur asgje, por per Kavajen po, s’eshte thene asgje, shume e drejte”.

Dritero Agolli: “Problemi i informacionit eshte keshtu qe ne si shume gjera te tjera, per shembull, sic thate ju, ndermarrjet artizanale qe i kemi te pamanovrueshme, te paperdorshme dhe eshte dhene urdher qe te rregullohen dhe akoma s’e bejne. Po keshtu dhe informacioni eshte i vjetruar, si metode. Perderisa behet gjithe ky mendim demokratik qe te gjithe informacionet duhet te transformohen...”

Ramiz Alia: “Medoemos. E drejte eshte, e drejte. Nuk kam gje, ne parim eshte shume e drejte. Ja se e lame ate... ta mbaroj nje cike”.

Bashkebisedues: “Edhe nja dy gjera qe duhen domethene, lidhur gjithnje me informacionin. Qendrimi ndaj Stalinit edhe.... Po ku i keni trajtuar ne temat dhe bisedat..., po une mendoj...”.

Ramiz Alia: “Edhe i kam trajtuar, edhe s’i kam trajtuar, po he”.

Bashkebisedues: “Po une mendoj qe edhe nje dokument per organizatat baze te partise, edhe nje leter, per shembull, mbledhja e sotme te ishte si nje leter e hapur qe juve e trajtuat si Sekretari i Pare i Komitetit te Partise me nje sere njerezish. Nje dokument i tille ne organizatat baze te partise aktualisht me duket se eshte i nevojshem. Tamam nje leter e hapur per keto probleme qe ka partia dhe qe qarkullojne ne opinion. Tani do vijne studentet ne Tirane. Njerezit presin qe cdo bejne. Ne Kavaje kalojne njerezit po s’ia bere me dy gishta thone...”

Ramiz Alia: “Une isha ne Vlore... Duhet te kete ndodhur?”

Bashkebisedues: “Jo, ka ndodhur, per shembull, nje shofer i Vlores eshte aksidentuar sepse duhej te ngrinte dy duar se na la Vlora ne balte. S’beri gje Vlora. Jane... domethene, qarkullojne keto”.

Ramiz Alia: “Qarkullojne”.

Bashkebisedues: “Edhe Vlora thote qe ne jemi ne balle, po jemi me Partine e Punes”.

Ramiz Alia: “Mire, dakord”.

Bashkebisedues: “Une, lidhur me kete te informacionit kam dhe nje gje lidhur me..., jo vetem ne kete aspekt, por edhe per nje moment tjeter qe une e ngrita edhe ne Komitetin Qendror, qe njerezit kane nevoje t’u krijohet nje perspektive me e gjate. Per shembull, lexova dje ne gazete per ato minierat e murit, qe ka allci e andej-kendej. Me te thene te drejten u skandalizova per ate gjendje kur fare mire mund te vihen linja te perdorimit te allcise atje, edhe degjova. Si une edhe shume te tjere”.

Ramiz Alia: “E degjove mbreme ministrin e Ndertimit se foli per ato qe botoi gazeta, foli edhe per murin”.

Bashkebisedues: “E kundershton ai artikullin e gazetes”.

Ramiz Alia: “Kishte edhe ai arsyetimin e vet”.

Bashkebisedues: “Une isha me ate idene qe keto ndermarrjet e perbashketa dhe te gjitha keto krijojne nje gjendje me optimiste te njerezit. Mbi keto mund te mbeshteten njerezit dhe ne agjitacion-propaganden e tyre. Jane keto qe thate edhe juve qe avash-avash do te behen. Po kemi 45 vjet qe presim e qe... Ju gjithnje avash-avash. E kam fjalen qe keto gjera qe mund te jepen ne shtyp, krijojne nje gjendje tjeter tek njerezit. Populli tek ne eshte i durueshem dhe beson ne fjalen e partise. Po kete duhet me jua thene qe sot do te behet kjo, neser do te behet kjo”.

Ramiz Alia: “E drejte. Ka filluar gazeta te jape pak keshtu”.

Bashkebisedues: “Jam dakord me kete analize dhe dua te them, megjithese shpreh mendimin tim personal, nuk pretendoj te shpreh mendimin e shokeve, nje gje te jete e qarte. Sic thate edhe ju, inteligjencia jone ka besim ne lidhjen e partise, eshte plotesisht me vendimet e Plenumit te fundit. Kam vene re edhe te huajt, u vjen plasja, se ne keta njerez qe kane ne ambasada nuk jane intelektuale te vertete, jane njerez naiv ose te deklasuar, ose armiq. Inteligjenca ka besim, tek ajo qe thate ju, se ne keto rruge eshte shume pa kthim, te ecesh perpara. Jo sepse na e imponojne te tjeret, por jane kushtet tona qe na e kerkojne, pa dyshim. Megjithate, sigurisht ne kemi verejtje te pjesshme. Ne asnje menyre nuk mund te veme ne diskutim vijen tone dhe drejtesine e partise. Por, ka verejtje qe edhe jane thene nga shoket ne raste te ndryshme. Vete ju e thate ne ate biseden tuaj, qe u konstatua nga te gjithe ne, ka pasur zvarritje ne realizimin e vendimeve te Plenumit te fundit, ka zvarritje dhe ka zvarritje per arsye te ndryshme. Per konformizmin me ate praktike qe kemi akoma sot, per mosdashje te telasheve, ndoshta edhe per nje opozite te heshtur, nuk po themi ne forume te larta, por ne praktike, ne baza. E ka zvarritjen... Injorance, shume faktore, mikroborgjez etj., ka shume faktore”.

Ramiz Alia: “Mua me shkroi nje here nje leter dhe u habita, se te them te drejten nuk e dija. Me thote: Shoku Ramiz, c’t’u desh qe e takove ate Sulsbergerin, per ate ka shkruar keq shoku Enver...?! Nuk e di a ka shkruar kund shoku Enver. Nuk e dija. Po mire c’do me thene qe ka shkruar?! Mund te kete shkruar, po per Shtrausin cfare nuk kemi shkruar ne, ka gjithfare njerezish”.

Bashkebisedues: “Ka shkruar dhe ma tha njeri qe ma tregoi. Me solli librin “Dy popuj miq”, ne ekstrakt ku flet per Sulsbergun etj., etj. Per Shtrausin kishte thene me shume akoma. Edhe Shtrausi kur ka ardhur ne kohen kur ishte gjalle Enver Hoxha”.

Ramiz Alia: “Ka zvarritje te ndryshme. Ka vonesa edhe ne marrjen e vendimeve. Ndonjehere krijohet pershtypja e gabuar, por qe duhet evituar kjo pershtypje qe te krijohet, sikur ne po i marrim vendimet nga presioni i ngjarjeve. Domethene, ndodh dicka, u be trazira ne Kavaje, atehere hajde te marrim vendimin per shtimin e pagave te larta. Kjo eshte shume e rrezikshme, sepse krijon opinion edhe brenda, edhe jashte shtetit, sikur mjafton dikush neve te na tregoje dhembet, edhe ne te bejme leshime. Prandaj edhe te veprojme ne ate menyre qe kjo pershtypje te evitohet, qe partia, udheheqja, ka nje program te qarte cdo te behet. Sigurisht, kjo menjehere nuk behet, do te ishte naive te mendosh qe dicka mund te behet menjehere, por kjo duhet evituar. Nje nga arsyet qe nga mbledhja e presidiumit votuam pas ketyre dekreteve edhe njoftimin qe presidiumi krijoi nje komision per ceshtjen e...”.

(vijon ne numrin e neserm)